Archiwum kategorii: sąd

Czy Twój czworonóg wszędzie ma prawo wstępu?

Czy możesz zabrać swojego psa do sklepu lub restauracji?

 

pies w restauracji

 

Jeżdżąc na wakacje z psem możemy zauważyć coraz bardziej zwiększającą się życzliwość wobec czworonogów w rozmaitych miejscach publicznych, takich jak sklepy, muzea, plaże, czy też restauracje. Jednak co z problemem wprowadzania psów do miejsc z żywnością? Co na to sanepid?

Brak zakazu wprowadzania psów

Sanepid jednoznacznie nie zakazuje wprowadzania psów do restauracji i sklepów. Stawia jednak jeden warunek – żywność musi być odpowiednio zabezpieczona. To czy zostaniemy wpuszczeni do danego miejsca, przede wszystkim zależy od decyzji zarządcy lokalu. Sklepy i lokale nie są (w sensie prawnym) miejscami publicznymi. Decyzja wprowadzania zwierząt jest więc pozostawiona tylko i wyłącznie właścicielowi danego obiektu. Musi mieć on na uwadze zarówno obowiązujące go przepisy, jak i dobrą opinię wśród klientów.

Opinia publiczna

Jednak zdania na temat odwiedzania różnych miejsc z czworonogami są podzielone nie tylko na płaszczyźnie właściciel-klient. Wielu ludzi nie życzy sobie obecności zwierzęcia w lokalu bo przeszkadza im np. sapanie psa, czy też jego niekoniecznie przyjemny zapach. Z drugiej strony mówi się, że zostawianie psów przed lokalami nie jest powszechnie akceptowanym rozwiązaniem. Piekące słońce, deszcz, czy też sam fakt pozostawienia pupila bez opieki sprawia, że właściciele psów są często zmuszeni wybierać między złym a gorszym wyjściem z sytuacji.

 

pies w sklepie

 

Czy chodzić z psem do sklepów i restauracji?

Ilu ludzi tyle różnych opinii, ale na szczęście w tym wypadku da się znaleźć całkiem dobre rozwiązanie. Coraz więcej miejsc deklaruje się jako przyjazne zwierzętom. Takie informacje można znaleźć m.in. na profilu Google danego miejsca lub firmy. Zawsze można zadzwonić, czy po prostu się zapytać. Właściciele, którym zależy na klientach i dobrej opinii często są skłonni do ustępstw.

Należy jednak pamiętać, że jeśli już zostaniemy wpuszczeni do lokalu z czworonogiem musimy uszanować inne osoby znajdujące się w danym miejscu z założeniem, że niekoniecznie są równie pozytywnie nastawione wobec zwierząt jak my. W dobrym guście jest więc by zbytnio nie epatować swoim czworonożnym przyjacielem, by każdy mógł czuć się komfortowo i nie mieć powodu do zażaleń.

Psy asystujące

Zupełnie inną sytuacją jest posiadanie psa przewodnika. Takiego zwierzaka nie obowiązują zakazy wstępu i może on wejść ze swoim właścicielem wszędzie. Informuje o tym art. 59a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 roku o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Czytamy w nim, że:
Podmioty działające na rynku spożywczym, prowadzące zakłady obrotu żywnością lub gastronomii, obowiązane są uwzględniać w procedurach dotyczących dobrej praktyki higienicznej oraz wdrażania i stosowania zasad systemu HACCP prawo wstępu i korzystania z tych zakładów przez osoby niepełnosprawne z psem asystującym w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Czy można legalnie grillować na balkonie?

Mówi się, że grillowanie to ulubiony sport Polaków. Kto z nas nie lubi rozpalić w grilla w upalny dzień na naszym klimatycznym balkonie? Jednak, czy to jest legalne? To pytanie zadaje sobie niejeden mieszkaniec bloku.

Uregulowanie prawne

Na próżno szukać w ustawodawstwie polskim regulacji dotyczących grillowania na balkonie. Nie znajdziemy w przepisach bezpośredniego zakazu zabraniającego rozpalenia grilla w bloku.

Mimo tego istnieją ustawy oraz rozporządzenia dotyczące poszanowania porządku, immisji oraz bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Ponadto, na terenie spółdzielni czy wspólnoty mieszkaniowe mogą obowiązywać dodatkowe regulaminy dotyczące grillowania na balkonie.

grill w bloku

Czym jest imisja?

Imisja jest działaniem właściciela nieruchomości na własnym terenie, którego skutki odczuwalne są na gruncie sąsiedzkim. Przykładem takiej imisji, jest właśnie dym unoszący się podczas grillowania.

Efektem imisji może być skierowanie sprawy do sądu oraz oczekiwanie zaprzestania rozpalania grilla na balkonie.

Zagrożenie pożarowe

Rozpalając tradycyjny węglowy grill na naszym balkonie możemy spowodować realne zagrożenie pożarowe. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji dot. ochrony przeciwpożarowej „zabronione jest rozpalanie ognia w miejscu umożliwiającym zapalenie się materiałów palnych albo sąsiednich obiektów” oraz przechowywanie „materiałów palnych oraz stosowania elementów wystroju i wyposażenia wnętrz z materiałów palnych w odległości mniejszej niż 0,5 m od urządzeń i instalacji, których powierzchnie zewnętrzne mogą nagrzewać się do temperatury przekraczającej 100 stopni Celsjusza”.

Rozpalając grill na balkonie powodujemy zagrożenie pożarowe. Alternatywą dla tradycyjnych, mogą być te elektryczne. Wydają się one bezpieczniejsze, jednak mimo tego mogą one być również zagrożeniem pożarowym. Korzystając z takiego grilla należy zadbać o własne bezpieczeństwo, przestrzeń dookoła oraz pozbyć się łatwopalnych przedmiotów.

grill w bloku

Kara za grillowanie na balkonie

Grill na balkonie może wiązać się z nieprzyjemnymi konsekwencjami. Zaczynając od konfliktu z sąsiadami, przez upomnienie przez wspólnotę mieszkaniową po mandat wysokości 500 zł.

W celu uniknięcia nieprzyjemności zalecamy, aby znaleźć w swoim mieście odpowiednie miejsce na świeżym powietrzu, gdzie będziemy mogli swobodnie rozpalić grillować.

Wszystko o klauzuli pauliańskiej

Skarga pauliańska uregulowana jest kodeksem cywilnym artykułami od 527 do 534. Wedle tych przepisów klauzula pauliańska jest ochroną wierzyciela w razie niewypłacalności dłużnika. Zgodnie z nią istnieje możliwość dochodzenia roszczeń wierzyciela, kiedy w związku z czynności prawną dłużnika osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową, a w związku z tym osobą pokrzywdzoną został wierzyciel.

Można powiedzieć, że celem klauzuli pauliańskiej jest zabezpieczenie wierzyciela przed nielojalnymi zachowaniami dłużnika.

Przedmiotem skargi pauliańskiej mogą być jedynie czynności prawne, zarówno te jednostronne, dwustronne jak i wielostronne.

co to klauluza pauliańska

Przesłanki skargi pauliańskiej

Możliwość skorzystania ze skargi pauliańskiej przez wierzyciela, istnieje w momencie łącznego spełnienia przesłanek takich jak:

  1. istnienie wierzytelności – została dokonana czynność prawna,

  2. pokrzywdzenie wierzyciela nastąpiło wskutek czynności prawnej dokonanej przez dłużnika z osobą trzecią,

  3. dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela,

  4. uzyskanie wskutek czynności prawnej korzyści majątkowej przez osobę trzecią,

  5. działanie osoby trzeciej w złej wierze – osoba trzecia wiedziała o działaniu dłużnika ze świadomością pokrzywdzenia swojego wierzyciela.

Elementy skargi pauliańskiej

Podstawowym elementem w klauzuli pauliańskiej jest wymóg zawarcia żądania uznania czynności za bezskuteczną w stosunku do wierzyciela. Co więcej, obowiązkowe jest wskazanie wobec kogo bezskuteczność ma zostać uznana oraz jakiej konkretnej czynności dotyczy żądanie.

Formułując skargę pauliańską zaleca się, aby w pozwie zawrzeć wniosek o udzielenie zabezpieczenia. Może to być np. zakaz sprzedaży danej rzeczy.

Kolejnym elementem jest złożenie wniosku o stwierdzenie prawomocności. Następnie następuje złożenie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności.

Po uzyskaniu tytułu wykonawczego możliwe jest prowadzenie postępowania egzekucyjnego.

klauzula pauliańska

Przedawnienie

Termin przedawnienia wynosi 5 lat od daty danej czynności. Po upływie wskazanego okresu czasu roszczenie ostatecznie wygasa.

Klauzula pauliańska a zmiany w 2019 roku

Na rok 2019 zostało zaplanowanych wiele zmian dotyczących skargi pauliańskiej. Ich zadaniem jest przede wszystkim umocnie pozycji pokrzywdzonego, czyli wierzyciela. Dzięki tym zmianom łatwiej będzie uniknąć zawieszenia postępowania egzekucyjnego (w razie gdyby działanie dłużnika usilnie i podejrzanie do tego prowadziło).

Obecnie trwają prace nad tym projektem.

Czym jest apelacja karna- komu przysługuje, jakie mogą być przyczyny odwoławcze?

Apelacja karna – co to?

Słowo apelacja pochodzi od łacińskiego słowa appellatio, które oznacza odwołanie i w świecie prawniczym jest to po prostu odwołanie się od wydanego wyroku. W prawie procesowym jest ona środkiem odwoławczym od wyroku, który wydał sąd pierwszej instancji do sądu drugiej instancji. Co istotne, prawo do apelacji przysługuje tylko od wyroku sądu pierwszej instancji. Jeżeli odwołujemy się od wyroku sądu rejonowego, apelacja wędruje do sądu okręgowego, a jeżeli od wyroku sądu okręgowego, to sprawa przechodzi do sądu apelacyjnego.

Kiedy złożyć apelację?

Apelację karną należy złożyć do sądu odwoławczego w terminie 2 tygodni od daty doręczenia wyroku sądu pierwszej instancji z uzasadnieniem. Gdy jednak uzasadnienie nie było zażądane przez stronę- w terminie tygodnia od ogłoszenia wyroku. Apelację należy wnieść na piśmie, za pośrednictwem sądu pierwszej instancji.

co to apelacja karna

Przyczyny odwołania apelacji karnej

Postępowanie apelacyjne zasadniczo pełni funkcję kontrolną. Strona odwołująca się od wyroku zaskarża go i domaga się jego kontroli pod względem faktycznym i prawnym. Apelacja może być oparta na czterech zarzutach.

Są nimi:

  • obraza przepisów prawa materialnego;
  • obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia;
  • błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia i rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka.

W apelacji dodatkowo można wnosić wszelkie inne zarzuty, które nie mogły być przedmiotem zażalenia. Te wszystkie przyczyny noszą nazwę względnych.

Istnieją również przyczyny bezwzględne. Są to sytuacje, których zaistnienie powoduje uchylenie zaskarżonego orzeczenia sądu po złożeniu apelacji karnej na posiedzeniu.

Do bezwzględnych przyczyn odwoławczych zaliczają się m.in. sytuacje, gdy:

  • w wydaniu orzeczenia brała udział osoba nieuprawniona lub niezdolna do orzekania bądź podlegająca wyłączeniu;
  • sąd był nienależycie obsadzony lub którykolwiek z jego członków nie był obecny na całej rozprawie;
  • powszechny sąd orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu szczególnego;
  • sąd szczególny orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu powszechnego;
  • sąd niższego rzędu orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu wyższego rzędu;
  • orzeczono karę, środek karny, środek kompensacyjny lub środek zabezpieczający nieznane ustawie;
  • zapadło orzeczenie z naruszeniem zasady większości głosów.

Kto może wnieść apelację?

Prawo do odwołania się od wyroku w postępowaniu karnym przysługuje obydwu stronom postępowania, a do nich zalicza się oskarżony, prokurator, oskarżyciel posiłkowy i oskarżyciel prywatny.

co to apelacja karna

Co potem dzieje się z apelacją?

Sąd odwoławczy, po rozpatrzeniu wniesionej apelacji, może zaskarżony wyrok utrzymać w mocy prawnej, ale może też oczywiście go uchylić. Ma też prawo zmienić zaskarżony wyrok, jeśli tylko istnieją ku temu powody w materiale dowodowym. Nie może jednak skazać oskarżonego, który został uniewinniony przez sąd pierwszej instancji.

Sąd odwoławczy może przeprowadzić także postępowanie dowodowe. Jeżeli przeprowadzenie dowodu przez ten sąd byłoby bezcelowe, sąd odwoławczy może oddalić wniosek dowodowy. Na wniosek oskarżonego, który jest pozbawiony wolności, sąd odwoławczy zarządza sprowadzenie go na rozprawę, ale może być też tak, że obecność obrońcy będzie wystarczająca, jeżeli tylko uzna tak sąd. Nawet jeżeli oskarżony nie ma swojego obrońcy, to dostanie go z urzędu.

Czym jest akt oskarżenia- co musi zawierać?

 

Akt oskarżenia jest to pismo procesowe, które wnosi do sądu uprawniony podmiot i domaga się w nim, by sąd orzekł o winie i karze wobec osoby wskazanej w tym piśmie. Uprawniony podmiot natomiast, jest to osoba, która ma uprawnienia do występowania przed sądem w charakterze oskarżyciela publicznego, czasami pokrzywdzony lub osoba jemu najbliższa jako oskarżyciel prywatny. Co do zasady, oskarżycielem publicznym jest prokurator. Oprócz aktu oskarżenia złożonego przez oskarżyciela publicznego, wyszczególnia się jeszcze prywatny akt oskarżenia, wnoszony przez pokrzywdzonego.

co zawiera akt oskarżenia

Co musi zawierać akt oskarżenia?

Zgodnie z artykułem 332. Kodeksu Postępowania Karnego, akt oskarżenia musi zawierać:

  • imię i nazwisko oskarżonego, inne dane o jego osobie, dane o zastosowaniu środka zapobiegawczego oraz zabezpieczenia majątkowego;
  • dokładne określenie zarzucanego oskarżonemu czynu ze wskazaniem czasu, miejsca, sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz skutków, a zwłaszcza wysokości powstałej szkody;
  • wskazanie, że czyn został popełniony w warunkach wymienionych w art. 64 recydywa podstawowa i wielokrotna lub art. 65 przestępstwo jako stałe źródło dochodu lub działanie w grupie lub związku przestępczym i przestępstwo o charakterze terrorystycznym Kodeksu karnego albo art. 37 nadzwyczajne obostrzenie kary § 1 Kodeksu karnego skarbowego;
  • wskazanie przepisów ustawy karnej, pod które zarzucany czyn podpada;
  • wskazanie sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

§ 2. Do aktu oskarżenia dołącza się jego uzasadnienie, przytaczające fakty i dowody, na których oskarżenie się opiera, a w miarę potrzeby wyjaśniające podstawę prawną oskarżenia i omawiające okoliczności, na które powołuje się oskarżony w swej obronie.

§ 3. Jeżeli postępowanie przygotowawcze zakończyło się w formie dochodzenia, akt oskarżenia może nie zawierać uzasadnienia.

co zawiera akt oskarżenia

Jakie pełni funkcje akt oskarżenia?

Akt oskarżenia, jako najważniejszy rodzaj skargi, pełni również inne funkcje. Jest on warunkiem wszczęcia i przeprowadzenia postępowania przed sądem, jest czynnikiem inicjującym. Akt ten pełni również funkcję bilansującą, ponieważ zamyka postępowanie przygotowawcze i podsumowuje co udało się osiągnąć w jego wyniku. Jest również obligujący i programowy, ponieważ zawiera plan postępowania sądowego i jest dla sądu wiążący. Ostatnią funkcją jaką pełni akt prawny, jest funkcja informacyjna, ponieważ przedstawia on przedmiot procesu jego uczestnikom i społeczeństwu.

Uporczywie szczekający pies

Pies w bloku

Stale szczekający pies w bloku to temat drażliwy. Z jednej strony, szkoda nam psa, ponieważ cóż można zrobić właściciel jeśli jego pupil ciągle szczeka. Z drugiej strony, ciągłe, nieustanne szczekanie jest dla nas uciążliwe. Jak się zachować w takiej sytuacji i co zrobić kiedy pies sąsiada nie ustannie szczeka?

opłaty za szczekającego kundla

Szczekający pies a wspólnota mieszkaniowa

W sytuacji, gdy ciągłe szczekanie psa jest dla nas uporczywe powinniśmy zawiadomić dozorcę osiedla a następnie wspólnotę mieszkaniową. Dopiero, gdy takie działanie nie przyniesie oczekiwanego skutku należy powiadamiamy policję lub straż miejską.

Polskie ustawodawstwo nie przewiduje sytuacji, w której hałaśliwy czworonóg mógłby zostać wykluczony z życia wspólnoty mieszkaniowej. Jedynie, na jej terenie mogą zostać ustanowione dodatkowe regulaminy lub uchwały o zwierzętach domowych.

Dodatkowa opłata

Uchwała czy regulamin, według prawa miejscowego, z dodatkowa opłata może zostać nałożona na każdego mieszkańca, a nie tylko na osobę posiadającą psa. Według ustawodawstwa nie ma możliwości, aby nałożyć dodatkową opłatę na poszczególnych mieszkańców wspólnoty.

Przymusowa licytacja mieszkania

Przymusowa licytacja mieszkania, to jeden z mechanizmów we wspólnocie mieszkaniowej, którego zadaniem jest mobilizowanie mieszkańców do odpowiedniego zachowania i korzystania z lokalów. W praktyce jednak jest rzadko wykorzystywane działanie. Może do niego dojść w przypadku niewłaściwego korzystania z mieszkania oraz dużym wzroście kosztów utrzymania wspólnoty. Jednak taką sytuacją nie jest uporczywy hałas wywołany ciągle szczekającym czworonogiem sąsiadów.

szczekający pies

Skuteczne narzędzie

Czy w związku z tym istnieje sprawny mechanizm, który ma realny wpływ na uporczywie szczekającego psa? Rozwiązanie takiego problemu najlepiej zacząć od rozmowy z samymi sąsiadami. Warto jednak, żeby taka rozmowa odbywała się w przyjaznych stosunkach. Wysyłanie listów z pogróżkami czy inne groźby nie są dobrym rozwiązaniem, ponieważ taki konflikt może ciągnąć się latami. Warto zaproponować właścicielem np. kurs tresury psów czy inne warsztaty dla czworonogów. Jeśli rozmowa nie przyniesie oczekiwanych skutków kierujemy sprawę do dozorcy osiedla a następnie wspólnoty mieszkaniowej. Rozmowa z osobami zajmującymi się naszą wspólnotą mieszkaniową może przynieść lepszy rezultat. Dopiero, gdy ich działania nie przyniesie oczekiwanego wyniku, powinny zdecydować się na zawiadomienie straż miejskiej lub policji.